Tuesday, May 17, 2016

Friday, April 15, 2016

கடிகை

கி..பி. நாலாம் நூற்றாண்டில் ஷிமோகா பகுதியை சேர்ந்த மயூர வர்மன் என்ற அரசன் தன் குருவுடன் காஞ்சி வந்து அப்போது காஞ்சியை ஆண்ட ஸ்கந்த சிஷ்யன் என்ற மன்னன் இன்னொரு ஸத்ய சேனனை "அசோக சாசனம் சொல்லும் ஸத்ய புத்த அரசர்களில் ஒருவன்" வென்று அவனிடமிருந்து ஒரு கடிகையை கைப்பற்றியதாக வேலூர்பாளைய சாசனம் கூறுகிறது. நரசிம்ம வர்மன் காஞ்சியில் கைலாசநாதர் கோயில் கட்டியதோடு முன்பிருந்த சிதலமான கடிகைகளை புதுபித்தான்.பல்ல வம்ச சந்ததி இல்லாது இருந்த போது அதன் கிளை வம்சத்து குறு மன்னன் ஹிரண்ய வர்மாவின் மகன் பரமேஸ்வர வர்மனை அரசனாக்கி மகுடாபிஷேகம் செய்தவர்கள் காஞ்சி கடிகையில் ஆசிரியராக இருந்தனர். திருவல்லம் கல்வெட்டு  ஒன்று கடிகையில் ஏழாயிரம் பேர் படித்ததாக கூறுகிறது.மூவாயிரம் பேர், ஆயிரம் பேர் உள்ள கடிகைகள் இருந்ததற்கு கல்வெட்டு உண்டு.இவர்கள் சதுர வேத பண்டிதர்களாகவும் தர்ம கர்மங்களில் சிறந்தவர்களாகவும் இருந்தனர்

கி.பி. ஆறாம் நூற்றாண்டில் தெலுங்கு தேசத்தில் 11,12நூற்றாண்டில் ஹெஞ்சாரப்பட்டணத்தில் கடிகைகள் கட்டப்பட்டன.நலாம் நூற்றாண்டிலிருந்து பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு வரை பல கடிகைகளில் வேத சாஸ்திரங்கள் கற்று தரபட்டது. இக்கடிகையில் படிக்கும்  மாணவர்களுக்கு பரிட்சையின் போது
(உதாரணத்திற்கு ) இராமயணத்தில் பாலகாண்டத்தில் மூன்றாம் சர்கம் ஐந்தாவது ஸ்லோகத்தை கூறுவதாக இருந்தால் 1-3-5 என்று சங்கேதமாக பனை ஓலைகளில் எழுதி அதை பனையில் போட்டு எந்த ஓலையை மாணாக்கன் எடுக்கிறானோ அதில் உள்ள சங்கேத எண்ணிறகு ஏற்ப பதில் சொல்ல வேண்டும். வேதவேதங்களில் இப்படி பரிஷை செய்ததால் இப்பல்கலைகழகங்களுக்கு கடிகை என்று பெயர் வந்தது.கடிகை என்றால் குடம். பாஹூரில் சதுர்தச வித்யை கற்பிக்க எஎஎஎஎஎஎஎஎ உள்ள பெரிய வித்யாஸ்தானம் இருந்தது. பாகூருக்குப் பக்கத்தில் திரிபுவனம் என்ற ஊரில் நான்கு வேதங்களை தவிர வேந்தாந்தம்,ரூபாவதாரம் என்ற அபூர்வ வியாகரண சாஸ்திரத்தில் எஎஎஎஎ பண்ணியதாக கல்வெட்டுஉள்ளது. ராமாயணம்., மஹாபாரதம், மனு சாஸ்திரமும் கறறு தரப்பட்டுள்ளது.
பிற்காலத்தில் பராந்தக சோழன், ராஜராஜன்., ராஜேந்திரன் சோழர்கள் பெரிய கோயில்களைக் கட்டினார்கள்.அந்த கோயில்களிலேயே வியாகரணதான மண்டபங்கள் கட்டி இலக்கண வகுப்புக்கள் நடந்தன.தஞ்சாவூர், சிதம்பரம் முதலிய பெரிய கோயில்களில் வெளிமதிலை ஒட்டி கோயிலின் உட்புரத்தில் இரண்டுஅடுக்குகளில் திருசுற்று மாளிை அமைத்து வித்யாசாலைகள் நடந்தன.இதோடு எஎஎஎபோன்ற சரஸ்வதி பண்டாரம் திருசுற்று மாளிகையில் இடம்பெற்றிருந்தது.இவற்றில் நூல் சுவடிகளை சேகரித்தல், பிரதிகள் எடுத்து பத்திரமாக பாதுகாத்து ஆசிரியர் மாணவர்களுக்கு கொடுத்து வந்தனர்.  இங்கு சமயகல்வி மடடுமின்றி பொதுகல்வி, ஆயுர்வேதம் முதலியவை கற்றுதரப்பட்டது.

Sunday, April 10, 2016

15ம் நூற்றாண்டில் தமிழகம்



விஜயநகரின் மகாமண்டலேஸ்வரராக தமிழகத்தில் திருமலை தேவமகாராஜன் ஆண்டான். பட்டீஸ்வரம்,சத்திமுற்றம் கோபிநாத பெருமாள்கோயில்கள் திருப்பணி செய்தான்.இவன் பெயராலேயே திருமலைராயன் பட்டிணம், கிளை நதி திருமலைராயன் ஆறு உள்ளது.காளமேகப்புலவரின் நண்பராய் ஊக்கம் அளித்தான். இவனுக்கு பிறகு கோனேரிராயன் சோழ, தொண்டை மண்டலத்தை ஆண்டான்.இதே காலத்தில் பாண்டிய நாட்டில் வாணாதிராயர்கள் ஆட்சி நடைப்பெற்றது. பல்லவர்காலத்தில் செல்வாக்கு மிக்க வாணவர்களை மூன்றாம் குலோத்துங்கன் தான் வென்ற பாண்டிய நாட்டுக்கு மன்னராய் வாணவர்குலத் தலைவனுக்கு முடி சூட்டினான். சுந்தர பாண்டியனுக்குப் பிறகு மதுரை, இராமநாதபுரம், கொங்கு  நாட்டை வாணவர்கள் சிறப்பாக ஆண்டனர்.ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் கோபுரம் கட்டினர். இக்குலத்தில் வந்த ஜடாவர்மன் குலசேகர பராக்கிரம பாண்டியனை தென் காசியை ஆண்ட பாண்டியனை நரச நாயக்கன் வென்று விஜயநகர பேரரசில் இணைத்தான்.

Saturday, April 2, 2016

அனுஷ்டானம் தெய்வத்தின் குரலிலருந்து


தனிமனிதன் தன்னை தனக்குரிய அனுஷ்டானத்தால்சுத்தப்படுத்திக்கொண்டு மற்றவர்களுக்கு தன் வாழ்க்கையை வழிக்காட்டியாக வாழ்வதே இந்து தர்மததின் உயரிய நிலை.
ஸ்நானம் ஐந்து வகை.:
வாருணம்: நதியில் மூழ்கி குளிப்பது.   அப்பு.
ஆக்நேயம்: விபூதி ஸ்நானம்.  விபூதியைகுழைக்காமல் உடல் முழுதும் பூசிக்கொள்ளள். அக்னி.
வாயவ்யம்: பசுக்களின் குளம்படி மண் காற்றில் பறந்து நம் மேல் படல் .காற்று.
திவ்யம். வெய்யிலிருக்கும் போது மழைபெய்தால்   அதில் குளிப்பது . ஆகாயம்.
ப்ராஹ்ம ஸ்நானம்: அபி மந்திரிக்கப்பட்ட தீர்த்த புரோஷணம் ஸ்நானத்திற்கு சமம்.
ஸ்நானத்தின் ஐந்து பகுதிகள்
ஸங்கல்பம், .ஸுக்த படனம், மார்ஜனம் மூழ்கி ஸ்நானம், அகமர்க்ஷமனம், தர்பணம்.ஆற்றின் நீரோட்டம் எந்த பக்கம் போகுதோ அந்த பக்கம் பார்த்து செய்ய வேண்டும். குளத்தில் குளிக்கும் போது சூரியனைப் பார்த து சூரியன்இருக்கும் திசையை பார்தது செய்ய வேண்டும்.சூரியன் இல்லாத இரவு நேரமாக இருந்தால்  கிழக்கு அல்லது வடக்குபக்கம் பார்த்து செய்ய வேண்டும்.பித்ரு கர்மாக்கு மட்டும் தெற்கு.
தியானம் செய்யும் போது பத்மாசனம் சப்பளம் போட்டும் ஆசமனம்  மற்ற காரியம் செய்யும் போது  குந்திக் கொண்டும் செய்ய வேண்டும்.நீரின் அளவு: ஆசமனத்திற்கு உளுந்து மூழ்கின்ற அளவு ஜலம். தரபணத்திற்கு  ஒரு மாட்டு கொம்பு பிடிக்கிற அளவு.

பயத்தம் கஞ்சி சேர்த்த  ஜலத்தில் பட்டு சால்வை, நார்மடி ஆகியவற்றை அமாவாசையன்று துவைத்து நிழலில் காய வைத்தால் இவை நல்ல மடிதான்.


நெருப்பை வாயால் ஊததக்கூடாது.
புருஷன் தீபத்தை  அணைக்கக்  கூடாது.
பெண்கள்  பூசணிக்காய் உடைக்கக் கூடாது.
விவாஹக் காலம், யாதரா காலம் தவிர மற்ற சமயங்களில் மனைவியுடன் சேர்ந்து சாப்பிட கூடாது.
மத்தியானம் பால் சாப்பிட கூடாது.
இரவில் தயிர் சாப்பிடகூடாது.
இரவு காலை அலம்பி துடைத்துக் கொண்டு படுக்க வேண்டும்.
ஒரு பிள்ளை  விவாக காலத்தில் ஸங்கல்பம் செய்து கொண்டு  கங்கணம் கட்டியபின் அந்த சடங்கு சேஷேஹோமத்தோடு முடிகிறவரையில்  அவனுக்கு சொந்த மாதா, பிதாக்கள்  மரணமடைந்தாலும் தீட்டுகிடையாது.
தீட்டு காலத்தில் எந்த விரதமும் பலனில்லை.ஆனால் ஏகாதசி விரதம் இருக்க வேண்டும். துவாதசி பாரணையில்ஆத்தி கீரை, சுண்டைகாயும் புளிக்கு பதில் எலுமிச்சை, நெல்லிமுள்ளி கட்டாயம் சாப்பிட வேண்டும்.நல்லெண்ணை கூடாது.
தூதுவளை மிகவும்  சிறப்பாக கூறப்பட்டுள்ளது. இதை சாப்பிட்டால் இந்திரிய நிக்ரஹம்  சுலபம்.
மூன்று தலைமுறைக்கு பொதுவான  மூதாதையரில்லாவிட்டால்தான் உறவுக்குள் கல்யாணம் செய்ய வேண்டும்.
கல்யாணமாகாத அக்கா இருக்கும்போது தம்பிக்கு பூணல் போடக்கூடாது.மூன்று  பிரம்மச்சாரிகள் ஒரே வீட்டில் இருக்கக் கூடாதுஎன்பதெல்லாம் தப்பு.

Thursday, March 31, 2016

தெய்வத்தின் குரலிலிருந்து குங்குமம்


சுத்தமான் குங்குமம் செய்யும் முறை
முப்பதுதோலா கெட்டிஉருண்டை மஞ்சள். ஒரு தோலா என்பது பத்துகிராம். மஞ்சளை சிறு துண்டுகளாக நறுக்கவும்.சம எடை எலுமிச்சை சாறு கொட்டையில்லாமல் எடுக்கவும். இதில் முப்பது கிராம்   வெண்காரமும் படிகாரமும் போடவும்.நன்றாக கரைந்த பின்மஞ்சள் துண்டுகளை சேர்த்து  ஒரு நாளில் இரண்டு மூன்று முறை கிளறி நிழலில்   காயவைக்கவும்.பின் இடித்து வஸ்திர காயம்  செய்யவும்.

Tuesday, March 29, 2016

தெரிந்த கோயிலும் தெரியாத வரலாறும் சிதம்பரம்



கி..பி 726முதல் 775வரை ஆண்ட நந்தி வர்மன் கோவிந்தராசப் பெருமாள் திண்ணை அளவிலமைந்த சிறிய இடத்தில் பிரதிஷ்டை செய்தான் என்று திருமங்கையாழ்வார் பாடியுள்ளார். இந்த பெருமாளை தில்லை வாழ் அந்தணர்களே பூசித்தனர்.இதை பொறுகாத பிறர்கால வீரவைஷ்ணவர்கள் தில்லையில் நாட்பூசையும் திருப்பணிகளும் நடைபெறாதவாறு தொல்லை செய்தனர்.இரண்டாம் குலோத்துங்கன் திருமால் மூர்த்தியை அப்புறபடுத்தினான் என்று ஒட்டகூத்தர் கூறுகிறார்.இந்த மூர்த்தியை இராமனுஜர் கீழை திருப்பதியில் ப்ரதிஷ்டை செய்தார்.இன்றும் அங்கே உள்ளது. இப்போது தில்லையில் உள்ள கோவிந்தராசப்பெருமாள் அச்சுதராயர் பிரதிஷ்டை செய்தார்.கிருஷ்ணதேவராயர்  காலத்தில் பெருமாள் இங்கு இல்லை.
பெருமாளை பூசிக்க வைணவர்களை நியமித்ததால் அவர்கள் மெல்ல நடராசர் கோயில் இடங்களை கைப்பற்றி கொள்ள முயன்றனர். வெங்கடபதி  தேவமகாராயரின் பிரதிநிதியாக செஞ்சியை ஆண்ட கிருஷ்ணப்ப கொண்டம நாயக்கன் கி.பி.1597ல் நடராச கோயில் முதல்பிராகாரத்தில் கோவிந்தராசருக்கு தனி  கோயில் அமைக்க தொடங்கினான்.இதை தில்லை வாழ்அந்தணர்களும் பொதுமக்களும்  முன்பிருந்த இரண்டாம் பிராகாரத்திலேயே பூசை நடத்த வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தனர்.ஆனால் அவ்வதிகாரி பெருமாள் சன்னதியை நடராசர் சன்னதிக்கு அருகிலேயே அமைக்கத்தொடங்கினார். இதை எதிர்த்து தாங்கள் உயிரோடிருக்கும் வரை நடராசர் கோயிலின் உட்புறத்தில் கோவிந்தராச பெருமாள் கோயில் கட்ட இணங்க மாட்டோம் என்று ஒருவர் பின் ஒருவராக கோபுரத்தின் மேலேறி கீழே வீழ்ந்து உயிர் விடடனர். இவ்வாறுஇருபது பேர் தற்கொலை செய்து கொண்டனர்.இதை கண்டும் மனமிறங்காத கொண்டம நாயக்கன் கோபுரத்தின் மேலேறி தற்கொலை சேய்ய முந்துபவர்களை சுட்டு தள்ளும்படி உத்தரவிட்டான்.இவ்வாறு இருவர் சுடப்பட்டனர். இதை பொறுக்காத தில்லை வாழ் அந்தணர் அம்மையார் ஒருவர் தன் கழுத்தையறுத்து தற்கொலை செய்து கொண்டார். இதை தமிழ் நாட்டுக்கு சுற்றுபயணம் செய்த பிமெண்டா என்ற பாதிரியார் கொண்டம நாயக்கரின் கொடுமைகளை தனது பயணக்குறிப்பில் எழுதியுள்ளர். இதிலிருந்து தான் விடாக்கொண்டன் கொடா கொண்டன் என்றவழக்கு வந்ததோ?
நந்திவர்மனுக்கு பிறகு அச்சுதராயரும் பரதிஷ்டை செய்ததும் இந்த திண்ணைஅளவு சிறிய இடத்தில்தான்.1597ல் தான் கொண்டம நாயக்கர் தனிக்கோயில் கட்டினார்.இவருக்குப் பின் 1643ல் விசயநகர மன்னன்  மூன்றாம் சீரங்கராயன்  மேலும் விரிவுபடுத்தி புண்டரீகவல்லித் தாயார் முதலிய புதிய சன்னதிகளை அமைத்தார்.இதனால் பல பழமையான  சிவ சன்னதிகள் இடிக்கப்பட்டது. இதனால் கொந்தளிப்புற்ற பொதுமக்களும் அந்தணர்களும் மீண்டும் கோவிந்த ராசப் பெருமாளை அப்புறபடுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர் .1862ல் வைணவரகளுக்கும் தில்லைவாழ் அந்தணர்க்கும் ஒருஉடன்பாட்டுக்கு கையெழுத்திட்டனர்.அதன்படி கோவிந்தராசப் பெருமாளுக்கு செய்துவரும் நித்திய பூசைகளைத் தவிர மற்ற பிரம்மோற்சவம் நடததுவதில்லை என்றும் நடராசருக்கு தொன்றுதொட்டுநடைபெறும் பூசைகளுக்கும் திருவிழாகளுக்கும் தடையாக இருப்பதில்லை என்றுஉறுதி கூறி நீதிமன்றத் தீர்பானது.
தில்லை பெருமான் திருவுருவம் கி.பி. 17நூற்றாண்டில் முகமதியர் படையெடுப்பினால் சிதம்பரத்திலிருந்து இடம் பெயர்ந்து செல்ல வேண்டியதாயிற்று.அந்தணர்கள் மூர்த்தியை ஒரு பேழையில் வைத்து எவரும் தெரியாவண்ணம் நடமாடமற்ற புளியநதோப்பில் பெரிய புளியமர பொந்தில் பாதுகாப்பாக மூடி வைத்தனர்.தோப்புக்குசொந்தககாரர் பொந்துஅடைக்கப்பட்டிருப்பதையும் அந்த பெட்டியையும் பார்த்தார். நடராசர் மறைக்கப்பட்டிருப்பதை கண்டார். அச்சூழ் நிலையில் மூர்த்தியை எடுப்பது சரியில்லை என்று எண்ணி , கனவில் கடவுள் இங்கு பூசை செய்யுமாறு கூறியதாக ஊராருக்கு கூறி பூை சசெய்துவந்தார். முகமதியர் அச்சநிலை மாறிய பின் அந்தணர்கள் பொந்திலுள்ள சிலையை மீண்டும் எடுத்து பிரதிஷ்டை செய்ய எண்ணி சிலையைத் தேடினர்.இருளிலும் ஆண்டுகள் பலவானதாலும் மறைத்த இடத்தை அடையாளம் கா்ணமுடியாமல் தவித்தனர். மாடு மேய்க்கும்  சிறுவன்தன் எசமானர் இங்கு புளியமரததிற்கு பூசை செய்வதாக சொன்னான். அந்தணர்கள் அவரை அணுகி மீண்டும்நடராசரைப் பெற்று தில்லையில் வைத்து பூசை செய்தனர்.இதை சோழமண்டல செய்யுளிலும் உ.வே.சுவாமிநாதய்யர் எழுதிய "அம்பலபுலி" கட்டுரையிலும் இச்செய்தி உள்ளது..ஹைதர் அலி காலத்தில் மறைத்து வைக்கப்பட்டதாகவும்கூறுவர். இச்செய்தி திருவாரூர் செப்பேட்டிலும் உள்ளது.
கி.பி.1684ல் மராட்டிய மன்னன் குலகுருவாகிய முத்தைய்ய தீட்சதரால்குடமுழுக்கு செய்யப்பட்டதென்றும் கேரள காட்டில் மலையருகில் மரபுதரில்  மறைக்கப்பட்டதாகவும் பிறகு நடராசருக்கு தில்லையில் குடமுழுக்கு நடந்ததாகவும் கூறுவர்.
அதாவது கி.பி. (24-12-164 முதல்14-11-1886) வரை  37ஆண்டு  10மாதம் 20 நாட்கள் தில்லையில் இல்லை என்றும் பாண்டிய ந ட்டிற்கு எடுத்து செல்லப்பட்டார் எனவும் குடுமியான் மலையில் நாற்பது மாதங்களும் பின் மதுரையிலும் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்ட பின் தில்லைக்கு எடுத்து வரப்பட்டார் என்றும் எ 1606 இரத்தாட்சி வருடம் கோபால பிருதவி சுரபதியின் வேண்டுகோள்படி சாம்போசி மன்னர் சற்சபைக்கு பொன் வேய்ந்து  1684 லும் 1686லும் குடமுழுக்கு நடந்ததாக கூறுவர். இதை செய்தவர்சி  வாஜிமன்னரின்மூதத மகன் சாம்போஜி.
மீண்டும் ஔரங்கசீபுக்கு பயந்து  1686ல் நடராசப்பெருமான் திருவாரூருக்கு எடுத்துசெல்லப்பட்டார்.மீண்டும் 1696ல் கொண்டு வந்தனர். அவரை திருவாரூரில் வைத்திருந்த மண்டபம் தியாகராசர் கோயிலின் மேற்கு கோபுரத்திற்கு அருகில் நடராசர் மண்டபம் இன்றும் உள்ளது.அது போல் அவரை எடுத்து சென்ற மரபெட்டி தில்லை பேரம்பலத்தில்இன்றும் உள்ளது.

மீண்டும் ஒரு கணிதப் பாடல்




ஒரு நான்கும் ஈரரையும் ஒன்றை கேளாய்
உண்மையால் ஐயரையும் ஒரரையும் கேட்டேன்
இரு நான்கு மூன்றுடனே ஒன்றும் சொல்வாய்
இம்மொழியை கேட்டபடி ஈந்தாயாயின்
பெருநான்கும் இறுநான்கும் பெறுவாய், பெண்ணே
பின்னை ஒரு மொழி புகல வேண்டாம் இன்றே
சரி நான்கும் பத்தும் ஒரு பதினைந்தாலே
சகிக்க முடியாது இனியென் சகியே மானே..!

நான்கு, ஈரரை, ஒன்று     = 4+(2 *1/2)+1=6  
அதாவது ஆறாவது ராசி கன்னி
ஐயரையும் ஓரரையும்   = (5 x1/2)+1/2=2
மூன்றாவது நாள்  =   செவ்வாய்
செவ்வாய் கேட்டேன்    =   முத்தம் கேட்டேன்.
இரு நான்கு, மூன்று, ஒன்று   =   (2 x4)+3+1=12
பன்னிரண்டாவது நட்சத்திரம் உத்திரம்     =பதில்
பெருநான்கு, அறு நான்கு = 4+24 =28
பிரபவவில் தொடங்கும் ஆண்டின் 28 வது   ஜய  =  வெற்றி
சரி நான்கு, பத்து, பதினைந்து   =  4+10+15= 29
  29 வது ஆண்டு மன்மத
கன்னியே கேளாய், முத்தமொன்று கேட்டேன்.உன் பதில் என்ன? கேட்டது கிடைத்தால் எனக்கு வெற்றி. நீயும் செவ்வாய் இல்லையெனில் மன்மதன் செய்யும் கொடுமையை சகிக்க முடியாது.  இப்பாடலை எழுதிய  ஆசிரியர் பெயர் தெரியவில்லை.